مدرسه جای درس نیست!
2 دی 1397 3:38 بֽظֽ
وقتی در مطلبی خواندم که وزیر آموزش و پرورش به تاسی از رفتار قبلی در زمان بازی پرسپولیس - کاشیما، قصد داشته که روز بعد شب یلدا، یک ساعت مدارس را با تاخیر شروع کند، با خودم در مخالفت با آن نظر دادم که این چه کاریست!
اما وقتی صبح روز اول دی ماه خواستم که پسرم را به مدرسه ببرم با قیافه خواب آلود و خسته اش روبرو شدم. یا اینکه یک ربعی دیر به مدرسه رسیدم اما شاهد بودم بعد از ما والدین زیادی بودند که دست بچه های خسته و خواب آلود خود را گرفته بودند و به کلاس می بردند. روز بعد هم مطلع شدم که حداقل چهارم نفر از دیگر همکلاسی های پسرم در کلاس حضور پیدا نکردند.
به این پی بردم که فصد بطحایی درست بود و من به اشتباه فکر می کردم. چراکه مدرسه نخست محل آموزش راه درست زندگی کردن است و بعد محل کسب علم و سواد. یعنی آموزش و پرورش حتما از تشکیل جمع های خانوادگی و حضور بچه ها در این نوع جمع ها باید حمایت کند و به قولی از خودش در مقابل آن انعطاف سازمانی نشان دهد تا با خانواده بودن به عنوان اصلی خوش در ذهن بچه ها به یادگار بماند.

971002-1.jpg


نوع مطلب: